Team Edwin Ott motoren laatste strijd 2016

Alex Ott voor de broers Wienen. Foto Kees Siroo
Alex Ott voor de broers Wienen. Foto Kees Siroo

Uitgeest – De coureurs van Edwin Ott hebben afgelopen weekend hun laatste wedstrijden verreden op het circuit van Assen, dit onder mooie weer omstandigheden.Voorafgaande aan de training en wedstrijd dagen van de OWcup hebben Ed en Karin ook weer een dagje op het circuit gereden, Ed op 3 september en Karin op 22 september op onze geperfectioneerde Yamaha MT09, wat goed bevallen was, erg leuk, voor herhaling vatbaar!

Hieronder de bevindingen van de coureurs over hun wedstrijden.

Eric:

Mijn kwalificaties veliepen matig, dus moest ik vanaf de 18e positie starten, aan de binnenkant van de startgrid, wat voor mij nadelig uitkwam. Na de start van de eerste race kwam ik dan ook in het gedrang in de eerste paar bochten waardoor ik meerdere plekken verloor. Ronde na ronde wist ik wel weer naar voren te komen tot ik alleen nog in gevecht was met Davy Thoonen. In de laatste ronde wist ik hem nog in te halen achterop het circuit en in de laatste bocht wist ik hem ook nog achter me te houden. Uiteindelijk had hij wel meer snelheid voor de finish maar kon ik nipt voor hem blijven over de finish.

De start van de tweede race ging ook niet geweldig maar nu wist ik wel meer plekken te winnen in de eerste paar bochten. We zaten in een grote groep rijders en wisselde veel van plek. Tot ik samen met Jeremy Hofstra vooraan de groep zat en we naar de volgende groep gingen toerijden. Hiervoor had ik echter net te weinig snelheid en kon de aansluiting niet meer vinden.

Alex:

Trainingen en kwalificatie

Vrijdag 5 sport gridtimes, dit ging goed. Ik kon al vrij snel weer in de 1.45 geraken. Op dit soort dagen verstoken we nog gauw even wat oude banden, dus was de tijd zeker niet onredelijk. Helaas werd de dag geplaagd door plofblokken, gele vlaggen en oliesporen. Ook heb ik nog even voor Rob Juwett de R1 getest. Dit was uiteraard vreselijk gaaf. Man wat loopt dat ding hard. Helaas geen knappe tijd kunnen zetten door bovengenoemde incidentjes. De volgende dag kwalificatie, ik kon me met mijn 1.45.9 op de 13e plaats kwalificeren. Hier was ik tevreden mee, het niveau in de supercup 600 is de laatste jaren ontzettend toegenomen! Met een half seizoen rijden kom je er gewoonweg niet meer.

Race 1

Er was iemand op mijn 13e startplek gaan staan. Ik had geen zin om hier een probleem van te maken gezien de start dan uitgesteld word en er alleen maar ergernissen ontstaan. Starten vanaf p16 dus. Hou ik wel van, een extra uitdaging. De start ging redelijk, ik had mooi voor de eerste bocht de buitenkant gekozen daar het aan de binnenkant altijd erg druk is. Hierdoor kon ik enkele plaatsen pakken. De hele race mooie gevechten gehad met Ivar Doornbos en de gebroeders Wienen. Ik had mezelf aardig opgewerkt, namelijk P11. Hierna kwam ik snel in het volgende groepje terecht. Helaas eenmaal aangekomen bij dit groepje kon ik geen vuist meer maken. Door een foutje van Vasco vd Valk kon ik in de laatste bocht nog P10 pakken. Tevreden met dit resultaat!

Race 2

Dit keer wel gewoon vanaf de 13e plaats vertrokken. Tijdens de start en de eerste ronde kon ik wat plaatsen goedmaken. Dit doormiddel van een mooie actie, 1 coureur buitenom in de ramshoek en de volgende binnendoor in de GT. Een kleine poos reed ik rond op P10 maar dit duurde helaas niet lang. De eerder ingehaalde coureurs versnelden dus matig dat ze mij weer voorbij kwamen. Er ontstond een groepje van een man of 4 waar ik wel kon aanpikken maar inhalen heel erg lastig bleek. Dit duurde tot de laatste ronde waar ik helaas nog een plekje verloor! Uiteindelijk P13 gefinisht. Ook wederom tevreden met dit resultaat, en een mooie race gereden!

Rob:

De laatste races zouden in het teken staan van zorgeloos rijden na een jaar bouwen en

Rob in actie. Foto Kees Siroo
Rob in actie. Foto Kees Siroo

knutselen, maar helaas bleek dat niet het geval te zijn. Na de vrijdag bezig te zijn geweest met de vering en remmen stond de motor er tip top bij voor de kwalificatie, daar viel al op dat de motor anders reageerde als normaal bij het op het gas gaan, te veel kwam het voorwiel omhoog en te veel gleed de motor bij op het gas gaan, dus veel verder dan een 22ste plek kwam ik niet.

Race 1:

Klaar voor de start en vol gas in de launch control ging het gelijk al mis…, de motor vloog omhoog en was niet meer op de grond te houden zodra ik het gas open deed. Op het dashboard zag ik al storingscode 42 dus ik wist dat er een probleem met de achterwiel sensor was. Dus snel na de eerste ronde naar binnen en het team heeft zich over de motor ontfermt en de achterwiel sensor vervangen en de motor gereset. Terug de baan op om wat meters te maken en de motor te testen, maar een goede klassering zat er niet meer in. Nog steeds reageerde de motor niet zoals voorheen, maar er was geen storing meer.

Race 2:

Ik besloot dit keer maar niet de launch control te gebruiken en op de ‘normale’ manier te starten. Redelijk van start, maar het bleef lastig om de motor goed te controleren. Uiteindelijk te lang achter Niels Fijn blijven hangen omdat ik er niet veilig voorbij kon. Daardoor werd ik nog 2 x ingehaald en besloot dat het toen tijd was voor actie, want ik werd nu gewoon opgehouden. Dus 2 man terug gepakt en kon uiteindelijk een redelijk tempo rijden, maar kwam niet verder dan plek 20.

Seizoen 2016:

Door de 2 slechte resultaten in de laatste races ben ik helaas gezakt van plek 15 naar plek 17 in het eindklassement, en kijk terug op een moeizaam maar leerzaam jaar, en kijk uit naar volgend jaar.

Mijn dank gaat uit naar het Team, mijn vriendin Nathalie en naar iedereen die mij gesteund heeft!